Mijn muzisch kantje

Ideeën te kort voor muzische opvoeding?
Neem gerust een kijkje op onze wiki.

Een verzameling die gemaakt is door de studenten van KaHo Sint-Lieven.
Hopelijk krijgen jullie hierdoor ook ideeën!

Een dikke proficiat voor de mensen uit Club 174!

Mijn persoonlijke muzische groei heb ik voorgesteld in een muzo-box.

Op de voorkant van mijn muzo-box had ik mijn voorkennis weergegeven die ik reeds had voor ik aan de opleiding begon. Dit was pover: alles bleef oppervlakkig en er zat niet echt een groei in. Het resultaat was steeds belangrijker dan het product en het ging meer en meer over de theorie.
Ik heb dit aangetoond met een hartslag dat stilvalt.

In mijn voorkant heb ik mijn muzische groei in mijn opleiding weergegeven. Het is duidelijk dat deze opleiding voor mij uit twee delen bestaat: mijn eerste jaar en dan mijn tweede en derde jaar.
In mijn eerste jaar was muzische opvoeding voor mij een groot vraagteken. Ik verzonk als het waren in alle muzische domeinen omwille van mijn onvoldoende voorkennis. Pas in mijn tweede jaar begreep ik dat alle muzische domeinen geen aparte vakken waren, maar zodanig in elkaar verweven zaten, maar ook dat bv. beeld, meer dan knutselen alleen was. Mijn muzisch proces kreeg toen ook vorm.

Ik heb een boom genomen om aan te tonen dat ik nog steeds groei en zal blijven groeien in mijn muzisch proces. De vogels in de boom staan voor de vrijheid die ik voel tijdens het beschouwen en het creëren.

Dworp... Het moment waar elke 3de jaarstudent naar uitkijkt!

En zoals verwacht was het erg geslaagd!

De eerste dag
De dag begon met een voorstelling van theater Tieret: Barbie-Rama. Tijdens deze voorstelling werden de meest bekendste sprookjes op een humoristische manier vertelt. Het was een zeer geslaagde voorstelling, het was grappig en het publiek werd erbij betrokken.
De workshop erachter vond ik iets minder interessant omdat het een overlapping was met iets dat we in het begin van het jaar al hadden gezien: Een pop laten spreken met zijn mond, gezichtsuitdrukking en zijn lichaamstaal. Natuurlijk had dit wel zijn voordelen: Het was een goede herhaling van de technieken.
Die avond werd er nog een voorstelling gegeven. De precieze bedoeling was voor mij niet erg duidelijk, maar ik denk dat het de bedoeling was dat we verschillende indrukken opdeden. Daarin zijn ze zeker geslaagd.

De tweede dag
Tijdens de tweede dag moesten we verschillende workshops maken voor kinderen. We werden in 3 grote groepen verdeeld, en deze groep werd nog eens in 4 groepen verdeeld: 3 groepen voor de workshops en 1 groep die ervoor moest zorgen dat alles vlekkeloos verliep.
Ik vond het goed dat we met andere mensen die we misschien nog niet zo goed kende, moesten werken. Onze groep wist onmiddellijk wat ze verwachten en hoe ze dit moesten aanpakken.
Onze groep wou werken rond maskers die versierd werden door alles wat ze konden vinden in de natuur.

Daarna hadden we een workshop over media waar we mochten werken met een Ipad. Dit was voor mij heel leerrijk en op hetzelfde moment heel leuk.

De derde dag
Tijdens de derde dag kwam alles tot zijn recht wat we geplant hadden. Onze workshop begon met een tableau vivant over een sprookje. De kinderen kregen de opdracht te horen en gingen onmiddellijk aan de slag. Wat mij enorm verraste was de enorme verbeelding van de kinderen. Ze voerden technieken uit die wij eens niet hadden verwacht en elk kind had een mooi resultaat!
Na drie keer dezelfde opdracht te hebben uitgevoerd, gingen we samen met de kinderen een soort voorstelling opvoeren waarin ze alles toonden aan de andere wat ze hebben geleerd. Deze voorstelling eindigde steeds met een tableau vivant over het gevoel dat ze hadden in Dworp.
Deze voorstellingen werden ook getoond aan de andere groepen. Het was snel duidelijk dat de kinderen heel veel hadden meegenomen tijdens deze muzo-dag.

Het enigste minpunt aan deze dag, voor mezelf, was dat we de workshops van onze medestudenten niet hadden kunnen zien.

Na deze activiteiten, volgde er een namiddagactiviteit: Een bosspel. In dit bosspel kregen we bij elk punt een muzische opdracht (gezicht beschilderen, proefopdracht, ...). Indien je deze goed uitvoerde, kreeg je een voorwerp en een extra opdracht mee (een geluid/beweging maken gedurende de hele avond, ...). Als je alle voorwerpen had verzameld kon je een lekkere tiramisu maken. Echt een heel leuk spel om te doen met de kinderen!

In de avond volgde er een muzische quiz. Ook hier werden de groepen willekeurig ingedeeld. Er werden 10 vragen voorzien voor elk muzisch domein en enkele doe-opdrachten in verband met de zintuigen. Dit is ook iets heel leuk om te doen met de kinderen.

De vierde dag
Tijdens de vierde dag had ik nog een workshop over beeld waarin we leerden tekenen door bewust te kijken en te frotten. Dit was ook de afsluiter ven Dworp.

Tijdens de les van vandaag zijn we meer te weten gekomen over muzische opvoeding.

De dag begon met een gastspreker, deze gastspreker maakte gebruik van een Powerpoint waar je dia's zag van verschillende landen, het landschap werd gemaakt van handen. Dit landschap moesten we zelf ook namaken, individueel en daarna met twee. Daarna moesten we met onze handen zelf iets vormen dat typisch was voor België.

Dit was onze inleiding om te beginnen over de leerlijn van muzische opvoeding. Daarna leerde we werken met het leerplan.
De volgende les ging over het evalueren bij kinderen. We zagen hoe we muzo konden evalueren.
De laatste les ging over het maken van een muzisch rapport. Er is geen perfecte manier om een punt of een symbool aan muzische opvoeding toe te kennen, maar we mochten toch eens proberen. We moesten onze eigen visie van een muzisch rapport voorstellen.

Ik vond deze les boeiend omdat we meer inzicht kregen over het toekennen van punten en het evalueren van muzische opvoeding. Dit was voor mij toch nog moeilijk in het begin van deze opleiding.

Doelgroep: Alle leeftijden.

Inhoud: Deze film is een vervolg op Happy Feet. Mumble, de pinguïn die niet kan zingen, heeft een zoon gekregen. Zijn zoon kan niet zingen of stapdansen, na een vernedering in de groep gaat hij op zoek naar een diepere betekenis in zijn leven. Op zijn weg komt hij een vliegende pinguïn tegen...

Aanbod muzische talen: Hier komt vooral het domein muziek aan te passen. Geluiden maken met je stem of lichaamsdelen.

Doelgroep: Alle leeftijden.

Inhoud: De Grote Vriendelijke Reus, of ook wel de GVR genoemd, was een voorstelling in de theaterzaal De Roxy. Het is een verhaal gebaseerd op een boek van Roald Dahl waarin een meisje, Sophie, een reus ontmoet. De reus neemt haar mee naar zijn wereld. Hij toont haar hoe hij dromen en nachtmerries maakt. De andere reuzen van zijn wereld zijn echter niet zo vriendelijk als hem. Zij eten graag mensen op en zijn van plan om de mensenwereld aan te vallen. Een minpuntje is het taalgebruik van de reus, hij gebruikt de werkwoorden verkeerd. Alhoewel dat de meeste kinderen dit wel zullen door hebben.

Productie: Een productie gebaseerd op het boek van Roald Dahl.

Aanbod muzische talen: Bewegingsexpressie, muziek, muzisch taalgebruik.

In deze muzische les hebben we leren werken met schminken (grimmen), achtergronden en dergelijke(ICT), muziek en bewegingsexpressie.
Het was de bedoeling om zelf iets uit te werken dat zowel te maken had met poppen en ruimtevaart. De rest was vrije invulling.

Wij hebben een verhaal gemaakt over een gebeurtenis in de toekomst, een man leest hoe astronauten een nieuwe planeet ontdekken en daar naartoe gaan. De man die dit artikel had gelezen, begint in slaap te vallen en droomt hoe deze wereld er zou uitzien. Zijn droom wordt gespeeld door poppen.

Het monster van Parijs is een onbekendere, geslaagde animatiefilm en zeer geschikt voor kinderen!

De film gaat over twee vrienden die per ongeluk een monster creëren in... Ja, je kan het al raden... Parijs! In combinatie van twee onstabiele dranken en een apenvlo, werd het monster geboren. Iedereen is bang van het monster, behalve een zangeres die het zangtalent van het monster ontdekt. Zij verkleed hem en maken samen shows, maar toch... De jacht op het monster is geopend! Als je wilt weten hoe het afloopt... Aarzel dan niet om eens naar deze film te kijken.

Toch een paar elementen waarover ik het wil hebben:

Doelgroep:
Ik vind deze film geschikt voor de kinderen uit de eerste en tweede graad omdat er geen moeilijke woorden worden gebruikt. Het verhaal is ook erg duidelijk.

Inhoud:
De film zelf deed me denken aan het verhaal van Frankenstein. Een monster dat verkeerd begrepen wordt en op de vlucht slaat. De inhoud van de film is makkelijk volgbaar, het is geen verhaal waarbij je echt moet nadenken.

Aanbod muzische talen:
Deze film werkt vooral rond muziek, het monster van Parijs zingt over zijn gevoelens.

Op zondag 6 november ben ik naar Verbeke Foundation geweest in Stekene. Ik vond dit een unieke ervaring omdat ik tot het moment van vandaag nog steeds niet weet hoe ik me bij deze tentoonstelling voel. Er heerst verwarring en chaos.

Kunstwerken die mij zijn bijgebleven:
1) Het kippenhok: In deze verschillende hokken, zaten verschillende rassen kippen. De bedoeling van de kunstenaar was om een superkip te creëren door verschillende rassen te kweken.
2) De kranen: Dit kunstwerk reed ik vaak voorbij, er zaten toen tenten in de kranen. Bij mij deed dit denken aan de asielzoekers die vroeger vaak protesteerde in de kranen. Nu zijn de tenten verplaatst.
3) De gedeelde koe: Er was een ruimte waar een koe in delen was opgesplitst onder glazen potten. De geur was walgelijk.
4) Verschillende foetussen van dieren.
5) Gemanipuleerde planten: Hier werd vooral een andere kijk op planten gegeven bv. planten op een andere manier laten groeien dan dat het de bedoeling was.

Doelgroep:
Als ik hier een doelgroep op zou plaatsen, zou dit de derde graad zijn. Het is leuk voor de kinderen dat ze kunnen voelen aan de kunstwerken, erin kunnen stappen, ...
Met gerichte opdrachten (zoals bijvoorbeeld een standbeeld aanvullen, een gedicht schrijven, enzovoort) zou dit een hele leuke dag kunnen worden.

Inhoud:
De werken bevonden zich zowel binnen, als buiten wat toch anders was dan een gewone tentoonstelling. Ik vond het buitenste deel toch nog het leukste, omdat je hier echt alles mocht aanraken.
In deze tentoonstelling vind je verschillende werken terug. Soms worden de auteurs vermeld, maar andere keren niet. Vaak vind je ook geen beschrijving voor wat het werk nu juist staat. De mensen die hier toezicht houden, weten wel steeds waarover de werken gaan en ze geven met plezier uitleg.

Opzet: 
 Ik vond het zelf soms verwarrend om te zien wat kunst was en wat geen kunst was, omdat deze werken tussen verwilderd gras stonden. Langst de andere kant doet dit je ook wel nadenken: Wat is kunst voor jou?

Aanbod muzische talen:
Voor mij kwam vooral het deelgebied beeld aan bod. De verschillende aspecten (vorm, kleur, ...) kon je terugvinden in de kunstwerken.
Ook het deelgebied muziek kwam aan bod. Er was bijvoorbeeld een ruimte waar je enkel irritant gepiep hoorde. Dit gaf mij het gevoel dat er in die ruimte werd geëxperimenteerd.

Tijdens mijn stage in het eerste leerjaar heb ik veel muzisch gewerkt.  Hieronder heb ik enkele voorbeeldjes opgeschreven. Sommige hiervan zie je ook in de diavoorstelling.

• Door de leerkracht
• Boom voor bewegingstussendoortjes aan te hangen. Op de bladeren staan bewegingstussendoortjes, deze worden door Rupsje Nooit Genoeg vastgenomen.
  
• Het maken van het bomenspel: De leerlingen moeten de juiste woorden in de juiste potjes steken.
• Spinnen maken als klasversiering.
  
• Brieven van de klaspop met vragen.
• ...
• Door de kinderen
• Een gedicht memoriseren aan de hand van prenten, gebaren en grappige stemmen.
• Beeld: Een dier of mens uit bladeren maken, de achtergrond erbij tekenen.
• Bewegingstussendoortjes:
• Je bent een zaadje onder de grond (zo klein mogelijk maken) en je groeit traag, je krijgt bladeren, er waait een lichte bries, een harde bries, het stormt!
• Bosdieren nadoen.
• ...
• ...

• Door de leerkracht
• Een eigen circus maken: Circustent, piste, verkleedruimte, artiesten, ... (Tip: als je de kans krijgt, maakt dit samen met de leerlingen!)
• ...
• Door de leerlingen
• Een clown maken met verschillend materiaal.
• Eigen acts maken: De kinderen schminken en materiaal geven om hun eigen circus te maken.
• Klaspop komt op bezoek, hij weet niet zo veel over het circus.
• In de bewegingsles leren jongleren met doekjes of balletjes, hun evenwicht leren houden, bordjes laten draaien op stokjes, diabolo's, ...  
• Bewegingstussendoortjes:
• Een tent opzetten omdat de werknemers ziek zijn geworden.
• Op een touw lopen.
• Andere circusberoepen nadoen.
• Gevoelens nabootsen (clowns)
• ...
• ...

Het afgewerkte raamverhaal geschreven door mezelf, Elke C., Stijn V.P., Gwendolien S.en Linsey V.:

Zoals jullie al in deel 1 gelezen hebben, hebben we het verhaaltje moderner gemaakt.
Het resultaat mag er zeker zijn!!!

Hoe het begon

Een leuk verhaaltje van Annie M.G. Smith en een onschuldig liedje, bracht ons bij een nieuwe taak...

Een zelfverzonnen vervolg:

Een giraf met grote vleugels.
Een olifant loopt scheef.
Een miereneter heeft teugels.
Een vogel is mijn neef.

Een kwal met zeven staarten.
Een kameel woont in het woud.
Een aap die graag gaat kaarten.
Een vosje heeft het koud.



Daarna werd er nog eens een mooi verhaal vertelt en liedjes gezongen over het circus. We kregen daarna de leuke groepstaak om een verhaal te kiezen dat bij je thema (bij ons: bos) aansluit. Op basis daarvan mocht je je eigen muzisch talent verwerken!

De taak zelf

Wij hebben samen een fragment uit 'Storm in het bos' gekozen. Hier wordt de indeling van een boom vertelt. Aan de hand hiervan hebben we gekozen om een grote boom te maken. De omtrek van de boom is hetzelfde, maar dat is ook het enigste. We knippen onze boom in grote stukken en elk stuk van de boom wordt anders gemaakt. Op het einde wordt de boom terug samen geplakt!

Mijn deel


Ik kreeg de stam van de boom. In de stam wonen de konijnen. Momenteel heb ik de stam al gemaakt. De stam bestaat uit ribbelkarton, ik wou het effect van de schors nabootsen. Ik vind het altijd leuk om met reliëf te werken, omdat dit toch nog een extra zintuig aanspreekt.
In de stam bevindt zich ook een deel mozaïek, dit is de kamer van de konijntjes. Dit is een echte afrader! Tijdverspilling en niet echt iets muzisch aan...

De konijntjes zijn er echter nog niet... Deze staan klaar om in de boom te verhuizen! Het resultaat zie je later!

Een raamverhaal schrijven... Een moeilijke opdracht voor iemand die alles te groot en tegelijk te klein ziet... Toch begon ik er met goede moed aan en ontdekte dat mijn fantasie geen grenzen kent!

Mijn verhaal gaat over twee jongens. Melvin wordt al jarenlang gepest door Billy. Ze komen door een toeval samen in een nieuwe wereld terecht. Een computerwereld. Ze maken avonturen mee. Billy biedt uiteindelijk zijn excuses aan, en zo worden ze toch nog vrienden.
Ik hoop hiermee kinderen bewust te maken dat pesten nooit goed is. Niet echt een vernieuwd onderwerp, maar het blijft gewoon belangrijk!

Toch heb ik zelf ook veel bijgeleerd door dit verhaal te schrijven. Mijn fantasie is er wel, maar ik heb het moeilijk om deze neer te schrijven. Mijn karakters zijn daardoor leeg en vaag. Oké toegegeven, ik zal nooit een echte schrijfster worden... Maar dat zal me zeker niet tegenhouden om andere dingen met mijn fantasie te doen!!

De hoofdzaak van een goed verhaal heb ik wel: het doet je nadenken.

Een verhaal over een verhaal

Er was eens een verhaaltje dat erg modieus was, hij wou steeds de nieuwste prentjes en lettertypes hebben. Op een dag keek hij rond zich, en merkte op dat hij niet meer zo modern was...

De maatschappij was veranderd, en hij verandert nog steeds meer... Het is als het ware een echt mediatijdperk geworden! Hij wist dat de kindjes niet meer naar hem zouden willen luisteren als hij niet meeging met de maatschappij. Daarom vroeg hij hulp aan zes moderne, (hopelijk) toekomstige leerkrachten, want hij wist dat leerkrachten moesten inspelen op deze maatschappij. En dat deden ze!

Brigitte R., Elke C., Femke M., Gwendolien S., Linsey V. en Stijn VP. trokken onmiddellijk de media-schoentjes aan en gaven het verhaaltje een nieuw jasje van megapixels en byte'jes... Het verhaaltje stond versteld dat zo verschillende karakters, zo goed overeen konden komen! Hij zag alles rooskleurig in! Hij luisterde naar al hun ideeën, en lachtte met de gekke creaties die ze maakte. Er was een eland van eetbare cupcake-deeg, een wolfje van een bolletje wol en een echte pluimstaart, een wollige slang met een sjaaltje uit crêpepapier en tenslotte een gele vos. Het landschap was ook schitterend! Schuimpjes als sneeuw en mooie klei-bomen! Dit vroeg natuurlijk om een exclusieve fotoshoot!

Het was een drukke dag voor het verhaaltje, maar het was erg blij. Het kreeg een nieuwe achtergrond, een nieuwe stem, leuke geluidjes en nog veel meer!
Nu enkel alles nog op elkaar afstemmen!
Het verhaaltje wacht in spanning af, jullie ook?

Vandaag, 27 september 2011, is het een heel speciale dag...

Er is namelijk een nieuw leven geboren. Graag heet ik Willie De Hond van harte welkom op deze wereld!!!

Willie

Verwaarloosd en alleen,
zat je in de kelder.
Draad en stof hielden je bijeen,
en je glansde niet meer zo helder.

Sinds kort weer op de been,
Een mond om iets te zeggen,
een stuk slanker dan voorheen.
Een zachte bed om je in te leggen.

Een klaspop om trots op te zijn!

Speelde jij als kind ook zo graag met poppen?

Dan is de workshop van handpoppen in de Stadschouwburg zeker iets voor jou!
In deze sessie mochten we op een interactieve manier werken met handpoppen.
Je leert hoe je met handpoppen moet leren spreken, kijken, ... zelfs neuspeuteren! Ik was echt verrast dat deze workshop nog zo leuk kon zijn voor twintigjarigen. En om heel eerlijk te zijn, voelde ik me even weer kind! Deze workshop brengt kind en leerkracht zeker dichter tegen elkaar. Dit was een hele mooie en unieke ervaring die je in de lerarenopleiding zeker kan gebruiken!

Maar dat was niet alles!!

We mochten ook een toneelvoorstelling bijwonen van Vos en Haas! Ook dit was een leuke ervaring.
Opvallend waren de terugkerende geluidsfragmenten en zinnen. Wie kan zich bijvoorbeeld de beroemde citaat 'Kiekelekie!' niet herinneren?
In sommige delen moest ik me zelf inhouden van het lachen, zoals bijvoorbeeld tijdens de verdwijning van het kuiken Iek nam moederkip Tok een fotokader met de foto van het kuiken Iek vast. Zo een detail had ik zeker niet zien aankomen!
Ik hoop echt dat ik later nog zo'n voorstellingen van dit niveau mag meemaken. Leuk voor jong en oud!

Ik kan me zeker voorstellen dat je als kind zeker niet let op de mensen die de handpoppen begeleiden, ik deed het in dit geval wel omdat ik het zo fascinerend vond. Het viel me op dat de stem van de Vos en de kip Tok hetzelfde waren en dat de acteur dit probeerde te verbergen door naar beneden te kijken. Of het zwarte doek dat op het laatste werd gebruikt om het kuiken Iek uit de taart te laten vliegen als een echte spitsbroeder.

Wat ik toch ook nog zeker wil vermelden, is de begeleiding van de instrumenten en zelfs materiaal! Hoedje af voor de mensen die hier zolang aan hebben gewerkt! De timing en sfeer was perfect!

Of je nu veel fantasie hebt, of weinig. Het maakt niet uit! Inleven in dit toneelstuk doe je toch!

Ik kan deze dag makkelijk met één woord beschrijven: FANTASTISCH!